Suiteáil an aip »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Gramadach
Foghraíocht
ceannann
ceannáras
ceannarcach
ceannarcaí
ceannarcóir
ceannard
ceannas
ceannasach
ceannasaí
ceannasaíocht
ceannasna
ceannbhaile
ceannbhalla
ceannbhán
ceannbheart
ceannbhrat
ceannbhuí
ceannchathair
ceannchathartha
ceanncheathrú
ceannchíos
ceannchluiche
ceannchogain
ceannasach, a1. 1. Ruling, sovereign. 2. Commanding, masterful. Cuma cheannasach, commanding appearance. Glór ~, commanding voice. Iompar ~, lofty bearing. Tá daoine ~a ar a chúl, he has the support of influential people. 3. Forward, self-assertive; bold, assured. Labhairt go ~, to speak boldly, with assurance. 4. Mus: Dominant. (Var: ceannascach)
TORTHAÍ GAOLMHARA
IN FOCLÓIR GAEILGE—BÉARLA
