Install the app »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Grammar
Pronunciation
boltanas
bolú
bómán
bombardú
bóna
bónas
bonn
bonnaire
bonnán
bonnóg
bonsach
bórach
borb
borbú
bord
bordáil
borrach
borradh
borróg
borrphéist
borrúil
bos
bonn1 fir1 trácht, an pháirt de chos nó de bhróg a chuirtear ar an talamh; greim coise ar an talamh (bonn a ghabháil); an pháirt is íochtaraí de rud (bonn colúin, bonn triantáin); fáinne rubair thart ar roth; rian, lorg (ainmhí) ► bonn ar aon ar aon dul nó téarmaí ► bonn ar bhonn taobh le taobh, gualainn le gualainn
DEFINITIONS AND PHRASES
IN AN FOCLÓIR BEAG
cur ar chrainn, bealach le hairgead nó duaiseanna a roinnt ar bhonn seansanna
ábhar mianrach a bhaintear as an talamh agus a shaothraítear ar bhonn eacnamaíoch
fíor sholadach a bhfuil triantán mar bhonn agus mar thrí thaobh uirthi agus í ag teacht chun pointe ag a barr; aon fhoirgneamh den déantús seo, go háirithe na cinn a tógadh fadó san Éigipt timpeall ar thuamaí
slis mhiotail nó rollairí faoi bhonn bróige chun sleamhnú gan dua ar leac oighir nó ar bhóthar
siúnta a bhfuil ceann de greamaithe ar bhonn docht, rud a chuireann i gcumas aon ní a ghreamaítear ar an gceann eile de casadh thart gan bhac (cathaoir sclóine)
mífhonn nó dabht ar bhonn na moráltachta nó na coinsiasachta faoi rud a dhéanamh nó faoi aontú lena dhéanamh; trua (is mór an scrupall é)
