Install the app »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Grammar
Pronunciation
deil
déil
deilbh
deilbhíocht
deilbhithe
deilbhiú
deileadóir
déileáil
deilf
deilgne
deilgneach
deilín
deiliús
deilt
deimheas
deimheastóir
deimhin
deimhneach
deimhniú
déin
déine
déirc
déirceach
déileáil bain3 gnó a dhéanamh (le duine); díol is ceannach rudaí; duine nó rud a láimhseáil ► déileálaí fir4
DEFINITIONS AND PHRASES
IN AN FOCLÓIR BEAG
diúltú déileáil le duine (go mór mór i gcúrsaí gnó)
giúiré (coiste cróinéara, coiste cúirte); meitheal a thoghtar chun déileáil le gnó áirithe (coiste stiúrtha)
duine ar deacair déileáil leis; duine crosta
déileáil, ceannach; cánacha ar earraí allmhairithe agus onnmhairithe
déileáil i mbainne le huachtarlann; tógáil talaimh is eallaigh ar cíos (talamh déiríochta)
déileáil, trádáil; úsáid, buntáiste (ní thig liom aon earraíocht a bhaint as)
déileáil nó trácht (in earraí)
dochtúir a dhéanann obráid ar an gcorp le déileáil le galair nó créachtaí áirithe
pléadáil; díospóireacht (ag plé na ceiste; tá plé a chirt ann); déileáil, truc (ní tusa atá ag plé linn)
cuid, cion (mo roinn den talamh); roinnt, riar; déileáil (fear ranna)
sochma, furasta a láimhseáil nó déileáil le; cuideachtúil
déileáil in earraí idir thíortha nó lucht gnó; trádáil ar an mórchóir
díol agus ceannach earraí, déileáil in earraí
déileáil, plé
