Install the app »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Grammar
Pronunciation
rabhadh
rabhaisc
rabhaiscshíoda
rabhait
rabhaite
rabhaiteáil
rabhall
rabhán
rabharta
rabhartach
rabhcán
rabhcánaí
rabhchán
rabhdalam
rabhlaer
rabhlaí
rabhlaigh
rabhlamán
rabhlóg
rabhnáilte
rabhta
rabhthar
rablach
rabhán1, m. (gs. & npl. -áin, gpl. ~). 1. Spasm, prolonged fit (of coughing). ~ casachtaí, spasm of coughing. ~ (treacha), spasm in whooping-cough. 2. Sudden outburst, fit. ~ cainte, burst of talk. ~ gáire, caointe, feirge, fit of laughter, of crying, of anger. Tagann sé ina rabháin air, he gets it in spasms. 3. Lit: Doggerel verse, vulgar rhyme.
rabhán2, m. (gs. -áin). Bot: Thrift.
PHRASES
IN FOCLÓIR GAEILGE—BÉARLA
Chuir sé rabhán cainte de, he poured forth a torrent of speech.
