Install the app »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Grammar
Pronunciation
tóirithin
tóiriúil
toirléaspadh
toirling
toirm
toirmeasc
toirmeascach
toirmeascaí
toirmisc
toirneach
toirneáil
toirneamh
toirnéis
toirníl
toirniúil
toirpéad
toirphléascadh
toirpín
tóirpín
tóirpíneach
toirrcheas
toirse
tóirse
toirmeascaí could be a grammatical form of:
toirmeascach »
toirmeascaí1, m. (gs. ~, pl. -aithe). 1. Prohibitor; hinderer, obstructor. 2. Mischief-maker. (Var:toirmeasc(th)óir m)
toirmeascaí2, gsf. & comp. of toirmeascach.
