Suiteáil an aip »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Gramadach
Foghraíocht
iarsma
iarsmalann
iarta
iarthar
iartharach
iarthuaisceart
iasacht
iasachtaí
iasachtóir
iasaint
iasc
iascach
iascaire
iascán
iascúil
iata
iatacht
íceach
íde
idéal
idir
idirbheartaíocht
Seans gur foirm é iasachta de:
iasacht »
SAINMHÍNITHE AGUS ABAIRTÍ
SAN FHOCLÓIR BEAG
athbhunú (aiseag sláinte); tabhairt ar ais (aiseag iasachta); cur amach, urlacan
taidhleoir den chéim is airde a chuirtear go tír iasachta mar ionadaí dá thír féin
áit nó tír iasachta
déanamh earra (de dhéantús iasachta; bróga den déantús céanna)
fáil réidh le rud, caitheamh síos; earraí spártha a chaitheamh ar mhargaí iasachta faoi bhun a luacha
ón taobh amuigh, strainséartha, iasachta
strainséir, duine iasachta
iasachta, coimhthíoch, strainséartha
duine as tír iasachta, go háirithe Sasanach nó Normannach nó Lochlannach i stair na hÉireann
tamall úsáide a fhaigheann duine ar rud (go háirithe airgead ar ús); an rud féin (an iasacht a thabhairt ar ais); coigríoch (tír iasachta); strainséartha (duine, teanga, iasachta)
duine éigin anaithnid; duine as áit nó as tír iasachta, nó a mhothaíonn é féin amhlaidh
