Suiteáil an aip »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Gramadach
Foghraíocht
ceárta
ceartaitheoir
ceartaos
ceartchreidmheach
cearthaí
ceartlár
ceartseasamh
ceartú
ceartúchán
ceas
ceasacht
céasadh
céasla
ceasna
ceasnaí
ceasnúil
céasta
céastúnach
céatadán
ceathach
ceathair
ceathairéad
ceathracha
Seans gur foirm é ceartú de:
ceartaigh »
ceartú fir cur ina cheart, leasú (locht a cheartú); cur ar an mbóthar ceart, cur múineadh ar (páistí a cheartú); deasú, díriú
SAINMHÍNITHE AGUS ABAIRTÍ
SAN FHOCLÓIR BEAG
tugtha do bheith ag ceartú daoine
ceartú, tabhairt chun cruinnis; ceartú thar mar is gá (ná bí i gcónaí ag beachtú orm)
duine a dhéanann ceartú
ceartú, leasúchán
ceartú
cóiriú, socrú; gléasadh; ullmhú (bia); ceartú in áit (deasaigh isteach liom); díriú, aimsiú (buille a dheasú ar dhuine)
marc le rud á rá go bhfuil sé ceartaithe nó seiceáilte; an glór a dhéanann buille cloig nó uaireadóra
