Suiteáil an aip »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Gramadach
Foghraíocht
coigríoch
coigríochach
coilce
coilcicín
coiléa-
coileach
coileachmheáchan
coileán
coiléar
coileardha
cóiléas
coiléi-
coiléiptear
coiléiptíl
coiléir
coiléirís
coilg-
coilgeach
coilgne
coilgneach
coilí
coiliamach
coiliceach
coileán, m. (gs. & npl. -áin, gpl. ~). 1. Pup, cub, whelp. ~ (madra), young dog. ~ cú, young hound. ~ sionnaigh, leoin, tíogair, fox-, lion-, tiger-, cub. ~ cuaine, litter pup. Mar a bhíos an cú mór bíonn an ~, like father like son. 2. (Of person) Youth, scion. ~ fir, (young) fighting man. 3. Trickster.
ABAIRTÍ
IN FOCLÓIR GAEILGE—BÉARLA
An ~ de choileán sin, that squealing pup.
~ páiste, coileáin, playful child, pup.
An ~ coileáin sin, that roving pup.
Mar a bhíos an ~ mór bíonn an coileán, like father like son.
~ coileán, litter of pups.
Rachadh an coileán sin ag ~ le broc, that pup would tackle a badger.
Ní chuimhníonn cú ~ ar a coileán, ‘a hungry hound does not remember its whelp,’ necessity knows no law.
~ coileáin, the capering of a pup.
~ coileáin, yelp of pup.
Lig an coileán ~ a chluasa, the pup set back its ears.
